Arts in de tropen

Blog plastisch chirurg Michiel Schuringa

 

Vrijdag 14 november

Het zit er weer op

12 dagen verder en ruim honderd tevreden patiënten zijn we moe maar voldaan. Iedereen heeft er hard voor gewerkt maar het resultaat mag er zijn. Ook het lokale team heeft er hard aan getrokken zodat we onder meer met slechts 4 basissets al deze ingrepen hebben kunnen doen. Ook voor hier hebben we met dit aantal een record gezet. Gistermiddag zijn de laatste patiënten gedaan, de spullen weer ingepakt en waren we klaar om te gaan. Vanochtend gingen we over land (watervliegtuig is in onderhoud) naar Dhaka en zaterdagavond komen we op Schiphol aan. We hebben deze 12 dagen doorgebracht op enkele tientallen vierkante meters boot / grond en we zijn blij dat we weer wat meer van de wereld kunnen zien en dat we straks weer lekker thuis zijn. En een ervaring rijker, zeker voor Joke en Lidwien, die hier voor het eerst waren. De eerste warme douche zal een genot zijn! Ook de eerste bruine boterham met kaas overigens ....

Volgend jaar weer verder

 

Vrijdag 14 november

Tussenstop Dhaka

Na de rit van 5,5 uur met minibusje in het hotel gekomen. Uitgezwaaid door onze vrolijkste patiënt, "hello my friend how are you,no pain ". De reis was enerverend, vering en claxon hebben het zwaar te verduren hier. Al het verkeer rijdt op dezelfde weg: voetgangers, handkar, fiets, riksja, tuktuk, auto, motor, bus, vrachtauto; in Dhaka zelfs 7 rijen dik. Iedereen toetert om te waarschuwen of om in te halen, maar men wordt niet boos of agressief.

In de namiddag een ontmoeting gehad met Runa, de oprichtster van Friendship, bij haar thuis. Daar was ook het Franse plastische team van het Emirates Friendship Hospital. Zij waren onder de indruk van ons aantal patiënten. Runa is een bijzondere, charismatische dame; een voorrecht om haar te ontmoeten. Vervolgens hebben wij afscheid genomen van Elise. Zij vliegt vanavond terug.

De hotelkamer is groter dan de OK op het hospitaalschip, wel even wennen al die ruimte. Wij gaan genieten van een warme douche en een heerlijk bed. Morgenochtend terug naar huis!

Donderdag 13 november

 

Missie afgerond ... klaarmaken voor de terugreis

Blog Joke van Leersum, ok-assistente Reinier de Graaf

Vanmorgen naar het trainingscentrum van Stichting Freindship Bangladesh geweest en daar de lunch gebruikt. 's Middags de laatste patiënten behandeld. Missie afgerond, het team is moe, maar o zo voldaan na 12 dagen opereren.

We kregen te horen dat we niet met de eerder genoemde bus, maar met z'n vieren in een minibusje van de stichting naar Dhaka worden gebracht. Dat is best een hele geruststelling.

Zaterdagavond hopen we veilig op Schiphol te landen.

 

Woensdag 12 november

Laatste loodjes

Blog Joke van Leersum, ok-assistente Reinier de Graaf

Op het moment van schrijven, moeten we vandaag nog 2 patiënten. Morgen nog een klein aantal en dan zit deze missie er op. Dan nemen we afscheid van onze werkplek, inclusief de wasstraat voor ons instrumentarium.

Het avontuur is dan nog niet voorbij. Zoals het er nu uitziet zal ons watervliegtuig op de dag van vertrek in onderhoud zijn .... Dat wordt een busrit naar Dhaka. 06.00 uur vertrek en dan hopelijk 14.00 uur in Dhaka. Duimen dat de vluchten naar Dubai en Schiphol wel gewoon volgens schema gaan.

Dinsdag 11 november

Zorg voor patiënten 

Blog Joke van Leersum, ok-assistente Reinier de Graaf

Vandaag weer een pittige dag 4 patiënten voor huidtransplantaten en de laatste lipspleet van deze missie. Tussendoor patiënten met goedaardige bulten onder lokaal verdoving en 4 verbandwissels. We zijn erg blij te zien dat bij alle verbandwissels tot nu toe, het huidtransplantaat is aangeslagen. De sterilisatieketel had onderhoud nodig, waardoor we soms moesten wachten op de dermatome en meshgraft. Hierdoor half 6 klaar. 

 

Behalve Michiel, Lidwien ( werkzaam in Nijmegen ) en mijzelf, hebben we ook anesthesiste Elise (werkzaam in Heerlen ) mee op deze missie. Zij zorgt, zonder anesthesie-assistent, voor alle patiënten die onder narcose gaan. De kindjes draagt ze zelf naar de verkoeverkamer, de groteren gaan op een stretcher. Het is trouwens een verademing om hier alleen maar bezig te zijn met waar ik voor ben opgeleid en waar mijn hart ligt: patiëntenzorg. Geen computer, protocollen, Chipsoft, "vinkjes" zetten etc.... 

Ons werk is een druppel op de gloeiende plaat hier in Bangladesh, maar we hebben straks 100 mensen geholpen. Bij een aantal hebben we kleine ingrepen gedaan, bij sommigen hebben we een functieverbetering gerealiseerd. Bij een aantal patiënten konden we dat niet bereiken, maar is wel hun beperking verkleind. Laat dat dan voor ons en voor nu genoeg zijn....

Maandag 10 november

Meer verschillen ...

Vandaag een meisje gezien met een brandwond aan de pols en hand. Ze is nu 14 jaar oud en heeft de brandwond twee jaar geleden opgelopen en is toen lokaal behandeld. Het ging op zich redelijk, de huid was genezen maar de hand stond bijna tegen de pols aan. We hebben het met moeite weer bijna recht gekregen, waarna het forse huidtekort overbrugd werd met het zoveelste huidtransplantaat van deze missie. Spalk eroverheen en afwachten. In Nederland zou ik zo iemand naar de fysio sturen, hier moeten de ouders geïnstrueerd worden hoe met de spalk om te gaan ....

Nog een verschil met Nederland? als de verkoever vol is (er zijn welgeteld twee bedden) kan je iemand ook gewoon in de gang leggen.

 

Zondag 9 november

Lifebuoy Friendship Hospital operatiecomplex

Vaak word mij gevraagd wat nou de belangrijkste verschillen zijn tussen het werk hier en thuis. Buiten de omgeving, de mensen etc., waar zal ik beginnen?

Als ik kijk naar de ruimte waar ik de meeste tijd doorbreng:
Overdruk op de OK? de airco blaast over de OK-tafel heen. Behalve een werkbare temperatuur geeft dat ook een soort overdruk (en een stijve nek voor de operateur en instrumenterende .....).

Afzuig op de OK? De deur open zetten.
Deurbeleid? non existent.

Administratie? Waar we in Nederland bij kleine ingrepen bijna de helft van de tijd bezig zijn met de computer in plaats van de patiënt volstaat hier slechts in minder dan een minuut opschrijven wat je gedaan hebt en het verdere beleid. Wat een verademing en heel efficiënt!

Dus waar een ieder bij verschillen denkt dat het bij ons beter is, kon dat ook nog wel eens verassend uitpakken in onze overgereguleerde wereld ...

Hier is men tevreden met een hut, een beetje grond om wat te verbouwen en wat vee. Liefst ook een boot en een (bij)baantje zo af en toe. Horloges heeft niemand om, internet is er niet (gas en licht ook niet), de rest van de wereld, met al zijn problemen, kent men niet. Is men hier dan slechter af dan bij ons? Ruimte voor twijfel wat mij betreft. Dat is dan ook de reden dat ik altijd weer met beide benen op de grond terug kom ....

Zaterdag 8 november

Na opereren, verkoeveren ... visite lopen

Blog Joke van Leersum, ok-assistente Reinier de Graaf

Vandaag een prima OK dag gehad. Voor de lunch 6 patiënten kunnen doen, in de middag 3 patiënten onder lokale anesthesie. Na het operatie programma hebben we samen met Dr. Azzam van de Lifebuoy Friendship Hospital en Shahin ( soort dagcoördinator met enige OK ervaring ) visite gelopen bij de geopereerde patiënten van de afgelopen dagen. Er zijn hier twee golfplaten barakken met elk 30 bedden.

 

Voor het avondeten nog even in de schaduw op het dek van de houseboat gezeten. Er kwamen steeds mensen en patiënten van de afgelopen dagen naar ons zwaaien vanaf de kant. Aan drie meisjes, leeftijd tussen 8 en 12 jaar, een basiscursusje Engels gegeven. “hello”, “how are you” en “goodbye”. Het duurde alleen even voordat ze door hadden dat ze na "goodbye" weg moesten lopen...

Vrijdag 7 november

Verkoeveren, dat kun je overal ...

Blog Joke van Leersum, ok-assistente Reinier de Graaf

Zoals al eerder gemeld, zijn de dagen goed gevuld. 8 uur start OK dan 2-3 patiënten tot de koffie, 2-3 patiënten tot de lunch (om ongeveer 14.00 uur), daarna door tot het programma klaar is. Vandaag voor het eerst redelijk op tijd 17-20 uur klaar. Eerdere dagen vaak tot 18-18.30 uur, vanwege screening tussen door en de dermatoomellende. Die doet het nu weer goed !!! Gelukkig want we hebben hem 4x per dag nodig. De locale jongens zijn er maar druk mee. 4 basisinstrumentensetjes zijn er (geen netten, maar een handje instrumenten in een doekje gewikkeld), 1 palatumset, 1 dermatoom , 1 meshgraft. Ze hebben ongeveer een uur nodig om een set te wassen en steriliseren in een stoomvat. Vaak zijn de 2e  keer de dermatoom en meshgraft nog loeiheet van de stoom. We zien veel nare gevallen. We proberen zoveel mogelijk praktisch te werken. Functie verbeteren is waar het om gaat, niet het uiterlijk verfraaien. Soms kun je met weinig veel bereiken en soms kun je lang niet alles doen wat je zou willen.

 

Eerder deze week vroeg een locale dame ons of we Chinees waren, zo exotisch zien we eruit! Op de OK lag een meisje te bibberen van de zenuwen, maar vroeg wel met een grote glimlach "how are you?" Waarschijnlijk het enige wat ze aan Engels ergens had opgepikt. Als de twee bedjes in de verkoever vol zijn of te klein, wordt de geopereerde patiënt op een stretcher in de gang gelegd.

Vanmiddag na het programma leek het wel 'Lidwien ( uit CWZ Nijmegen ) en Joke fanclubdag': Toen we van het hospitaalschip naar de houseboat liepen en stopten om foto's te maken, kwamen er heel veel mensen om ons heen staan. "You are beautiful, what is your name what is your country?" Degenen die een telefoon hadden, wilden met ons op de foto, selfie , ook foto met oma, neefje etc. We voelden ons echte VIPs!

 

Donderdag 6 november

Belang van goede apparatuur

Vandaag weer een volle OK-dag gehad. We hebben uiteindelijk 10 patiënten geopereerd, waarvan 4 met huidtransplantaten wegens brandwonden. Tijdens de tweede operatie werd weer eens duidelijk hoe belangrijk goede apparatuur is.

Het apparaat voor de huidtransplantaten weigerde dienst. Teruggevallen op een andere techniek. En gelukkig kon een techneut van de boot het ding later weer aan de praat krijgen! Ook qua aantallen transplantaten lopen we op de rand met dit ene apparaat; Omdat de apparatuur tussendoor steeds gesteriliseerd moet worden kunnen we niet meer dan 4 patiënten met huidtransplantaten per dag doen en alle dagen zitten al vol ..... Misschien moeten we dan volgend jaar maar een tweede team gaan samenstellen. 

Woensdag 5 november

Tweede operatiedag

Vandaag begonnen met de operaties onder narcose. Wat opvalt, zijn de enorme contracturen na brandwonden. Bij de kindjes zijn de brandwonden vaak ontstaan nadat ze in de vuurkuil zijn gevallen. Alles gaat hier prima. Dat het lange dagen, zal niemand verbazen. Inmiddels hebben we 114 mensen gescreend en is het OK-schema vol tot 1,5 dag voor het einde van onze missie.

Het is me niet gelukt om een foto vanaf mijn mobiel te sturen, maar ik hoop in de komende dagen iets via een pc te verzenden.

Dinsdag 4 november

Eerste operatiedag

Na een enerverende reis met vertragingen en stakingen zijn we gisteren goed aangekomen op het hospitaalschip. Alles is geïnstalleerd en up and running. Gisteren en vandaag zijn ruim 80 patiënten gescreend voor de OK en zijn de eerste 5 dagen al bomvol gepland: Enkele schisispatiënten maar vooral veel brandwond-contracturen aan knieën, nek, gelaat en natuurlijk handen en vingers.

Rij wachtenden

Vandaag 11 patiënten onder plaatselijke verdoving geopereerd omdat de zware koffers met apparatuur en andere spullen vanmiddag pas aankwamen. Ze waren te zwaar voor het watervliegtuig (totaal 4 personen en bijna 200 kg bagage...). Morgen beginnen we met de operaties onder narcose, waarbij we minstens drie huidtransplantaten per dag zullen doen om zoveel mogelijk mensen te helpen. Tussen deze operaties door moet de apparatuur gesteriliseerd worden en doen we ander soort ingrepen.

Een groot deel van de disposables, apparatuur en verbandmiddelen hebben we zelf meegebracht.

Leuk om ook enkele patiënten van vorig jaar terug te zien. Met name een meisje met een brandwond in de hals bij wie de kin destijds op de borst vast zat. Dat is toen losgemaakt maar nu ze verder gegroeid is treedt er toch weer enige contractuur op. Haar ouders zijn enorm blij want door de operatie is ze weer opgenomen in de gemeenschap en is ze weer huwbaar; beide essentiële zaken hier. We zullen bij haar overmorgen de laatste resten contractuur opheffen, opnieuw met huidtransplantaten. Verder zien we veel vergroeiingen van vingers, waardoor men niet goed kan werken, zeer dankbaar om te herstellen.

We gaan snel aan de slag en houden jullie op de hoogte!

Aankomst op het hospitaalschip

Vanmiddag met het watervliegtuig aangekomen op het hospitaalschip van stichting Friendship. Vrijwel gelijk begonnen met patiënten screenen voor de komende twee weken. 62 patiënten gezien, waaronder een aantal oude bekenden van vorig jaar. De planning voor de eerste vier OK-dagen is gemaakt. Gelukkig is het niet al te warm.

Zondag 2 november

Vertrek Schiphol

Beste volgers, daar staan we weer met 130 kg bagage, klaar voor de volgende missie in Bangladesh. Daar staan de mensen, veelal kinderen, in de rij om geopereerd te kunnen worden aan voornamelijk schisis, brandwonden en tumoren. Maandag zullen we rond het middaguur aankomen, waarna de voorbereidingen direct zullen beginnen. Dinsdag kunnen we dan starten met de eerste operaties. We zullen jullie verder op de hoogte houden.

Groeten Michiel