Gast in plaats van patiënt

“Het was super op de Intensive Care van Reinier de Graaf.” Nadat ze de woorden heeft uitgesproken, beseft Karin Kortekaas met een glimlach dat die een beetje vreemd kunnen overkomen. Snel brengt ze dan ook een nuance aan: “Ik bedoel: tussen alle medische ellende door was het super op de IC. Niemand wil op een IC liggen, maar gelukkig was iedereen er even vriendelijk en attent tegen me. Ik kon niet alleen rekenen op medische deskundigheid, maar ook op een gevoel van gastvrijheid. Dat heeft net zo goed bijgedragen aan mijn herstel.”

Steeds beter

Medio februari opende Karin (49) haar ogen in Reinier de Graaf. Stukje bij beetje drong het tot haar door dat ze ruim twee maanden buiten bewustzijn was geweest en al die tijd was behandeld in het ziekenhuis. De inwoonster van Delft was in december getroffen door een ontsteking van de alvleesklier. Die leidde onder meer tot bloedvergiftiging. Ze zegt: “Na mijn ontwaken ben ik nog een tijd behandeld. Gelukkig gaat het steeds beter met praten, lopen en bewegen.” Karins vooruitzicht is dat ze verder herstelt en de hoop is dat ze weer goed zal functioneren. Onlangs is ze ontslagen uit Reinier de Graaf om de volgende stappen te zetten in een revalidatiecentrum.

Ballon

Niets was de zorgprofessionals op de IC te veel, vervolgt Karin. ‘Mijn haar bijpunten of verven? Mijn nagels knippen? Alles deden ze voor me. Op een gegeven moment lag mijn kleindochter Jade met een longontsteking in het ziekenhuis, óók in Reinier de Graaf. Een verpleegkundige stelde voor dat ze van mijn geld een ballon voor haar zou kopen. Dat is iets wat een verpleegkundige helemaal niet hoeft te doen, maar waar tóch aan werd gedacht. Mijn kleindochter was er blij mee.”

Strand

Maar een dagje-uit met haar naasten - via Stichting Ambulance Wens - spande de kroon, vertelt Karin. “Een IC-verpleegkundige heeft dat voor me geregeld. Fantastisch toch? Haar aanvraag bij de Stichting Ambulance Wens leidde  tot een bezoek aan Schiphol, het strand van Noordwijk en Kinderboerderij Delftse Hout. Na terugkomst in het ziekenhuis was ik natuurlijk erg moe, maar dat had ik graag over voor die geweldige dag.”

Alles bekend

Tevreden is Karin ook over de samenwerking tussen de vele verschillende medisch-specialisten en verpleegkundigen die voor haar zorgden. “Je hoeft bijvoorbeeld niet telkens hetzelfde verhaal te vertellen. Toen ik van de IC naar een algemene verpleegafdeling verhuisde, wisten ze daar al alles van me, omdat het was ingevoerd in het elektronisch patiëntendossier.”