Oudste vrijwilliger in Reinier de Graaf viert 95ste verjaardag

Afgelopen week vierde onze oudste vrijwilliger, Dinie De Roo, haar 95ste verjaardag samen met haar familie en buren. Haar leeftijd weerhoudt mevrouw De Roo er niet van om wekelijks vrijwilligerswerk in het Reinier de Graaf Gasthuis te doen. En dat doet ze al bijna 50 jaar. Iedere vrijdag bezoekt ze de patiënten op de verpleegafdelingen om te vragen of ze naar de zondagse kerkdienst willen. Vaak is ze ook bij kerkdienst op zondag en zorgt ervoor dat patiënten tijdig worden gebracht en gehaald.

De reden dat ze dit vrijwilligerswerk al zo lang met zo veel plezier doet, is het contact met de patiënten. “Ik geniet zo van de gesprekken met de mensen. Door gewoon naar ze te luisteren en ze gerust te stellen, kan ik er voor ze zijn. Ook kan het geloof soms houvast bieden voor zieke mensen. Laatst zei ik tegen een meneer ‘ik kan u niet de hemel inprijzen, maar ik denk wel dat de dienst u rust kan brengen’. Ik ontmoet allerlei soorten mensen en dat maakt het juist leuk. Van nature ben ik geduldig en ik kan goed luisteren.” In 1999 is ze geridderd door de Delftse burgemeester voor haar mooie werk. Ze heeft veel meegemaakt en gedaan al die jaren. 

Mevrouw De Roo: “Ik ben begonnen in 1970. Ik haalde toen lege kopjes op van de verpleegafdelingen en maakte een praatje met de patiënten. Ik maakte ook de opening van het toen nieuwe Hippolytus mee. Er was nog geen patiëntentelevisie, dus werd er iedere week een toneelstuk opgevoerd. Samen met  de andere vrijwilligers zorgde ik ervoor dat patiënten hiernaartoe werden gebracht. Dat was echt een prachttijd. De dokters, verpleegkundigen en vrijwilligers waren samen één geheel. Regelmatig lunchten we samen, dat was zo gezellig. Samen met de verpleegkundigen heb ik zo veel gelachen. Met twee van hen heb ik nog steeds contact.” De jaren daarna verzorgde ze koffie en thee voor patiënten, bracht poliklinische patiënten vanuit de hal naar hun afspraak en hielp met het vouwen van de boekjes voor de kerkdienst. Inmiddels hoeft ze de boekjes niet meer te vouwen, maar brengt zij ze met liefde rond. 

Op de vraag hoe het kan dat ze nog zo vitaal is op haar leeftijd, geeft Dinie de Roo aan dat het vooral belangrijk is om optimistisch te zijn. Maar ook in beweging blijven, veel groente eten en niet te lang in verdriet te blijven hangen zijn haar adviezen. ”Ik werd weduwe op mijn 46ste. Dat was vreselijk, maar na een tijdje heb ik de deur van dat verdriet als het ware gesloten. Ik heb rijlessen genomen, zodat ik mobiel werd en naar mijn vrijwilligerswerk kon rijden. Ook heb ik veel steun mogen ontvangen, ook van twee priesters die ik tijdens de diensten leerde kennen. Ik heb twee lieve dochters en schoonzoons en fijne klein- en achterkleinkinderen en voel me zo rijk. Het is belangrijk om altijd je blik te blijven verruimen en om te kijken naar mensen die het minder hebben.”