Verhalen uit oud-Reinier

In 2015 zijn wij op zoek gegaan naar herinneringen, verhalen en bijzondere ervaringen van oud-patiënten en -medewerkers over de oude ziekenhuisgebouwen aan de Reinier de Graafweg. Dit leidde tot een enorme reeks inzendingen, die wij graag levend houden voor iedereen die het wil teruglezen.

Zoals de zuster in opleiding die last had van gebitsverwarring:
"Bij terugkomst op de zaal stond ik stil, verbouwereerd en het schaamrood op mijn wangen, o jee…… welk gebit was van wie? Daar stond ik dan, 3 bovengebitten en 3 ondergebitten bij elkaar in één schaaltje. O, wat voelde ik me opgelaten, hoe had ik zo dom kunnen zijn?"

Of het aangrijpende verhaal van een zus van een oud-patiëntje:
"Het is namelijk in dit gebouw – in kamer 735 om precies te zijn – dat mijn zusje Hilde na een korte slopende ziekte in de armen van haar vader op 15-jarige leeftijd overleed, op zaterdag 12 april 1975 om half 12 in de ochtend."

En dan is daar de verpleegkundige die haar huidige echtgenoot aan de haak sloeg in het oude ziekenhuis:
"Zo kwam ik op een keer bij een leuke jongeman die op de isoleer lag, en hij wilde een nummer van Elvis horen. Daarna heb ik máánden en máánden plaatjes van Elvis voor hem gedraaid. Hij had een auto-ongeluk gehad, kreeg een pen in zijn been, er kwam infectie bij en het zag er niet zo goed uit. Dat jaar heeft hij langer in het ziekenhuis gelegen dan dat hij thuis was. En ja, met die jongeman ben ik een paar jaar later dus getrouwd! In 1973."